Printzesa futbolaria

Irene Piñeiro

Bazen behin printzesa bat asko gustatzen zitzaiona futbola, printzesa hark Paula zuen izena. Baina noski printzesek ezin dute fotbolera jolastu:

—Aita —esaten zuen Paulak— Nirekin futbolera jolastu nahi duzu?

—Nola futbolera —galdetzen zuen aitak— Printzesa batek ezin du futbolera jolastu.

—Baina mesedez —eskatzen zuen Paulak.

—Begira maitea printzesa bat ezin du kirola egin, imaginatu prentsak ikusten badizu.

—Baina zer inporta du jendeak pentsatzen duena? —galdetzen zuen Paulak.

—Ez dakizu zer inportantea da jendeak pentsatzen duena.

Orduan Paula bere logelara joaten zen trsite; berak futbolera jolastu nahi zuen eta ez zitzaion inporta jendeak pentsatzen zuena. Baina bazekien aitak ez zuela iritzi berdina. Paulak arreba bat zuen 4 urte zaharragoa Maddi zuen izena.

Paulak 14 urte zituenean bere aitari eskatu zion eskola kontzertatu batera eramatea eta asko insistitu ondoren baietz esan zion. Lagunak egin zituen han eta zortez bere lagunei ere futbola gustatzen zitzaien. Orduan ikusi zuen eskolan bazegoela nesken futbol taldea.

—Benga animatu— Esaten zion bere lagunik onena-mesedez.

—Ezin dut, nire aitak ez dit uzten.

—Baaaaa, ez esan.

—Bai zera zer nahi duzu zigortuta geratzea nire bizitza osoa.

Txoferra agertu zen limusinarekin eta bere etxera eraman zion. Bere gelan sartu eta bere laguna esan zionarekin pentsatzen geratu zen. Erabaki bat hatu zuen.

«Bai, futbolera jolastuko dut.»«Baina nola egingo dut aita ez jakiteko?»«Badakit biolina jotzera apuntatu naizela esango diot»«Total ez dut uste ezer irabaziko dugunik»

Orduan apntatu zen eta aitari egunero gezurrak esaten zizkion. Baina hain onak zirela eta, finalera ailegatu ziren eta finala hollandan izango zela enteratu zenean beldurra zeukan

«Nola esango diot nik aitari futbolean aritu naizela eta horain hollandara joan behar naizea?» galdetu zion bere buruari.

Bakarrik aukera bat geratzen zitzaion: egia esan.

Etxera ailegatu zenean aitari egia esan nahi zion bainaezin zuen.

«Eta zigortzen ba nau»«eta ez badit futbolera jolasten utziko nire bizitzan eta beti izan beharko naiz printzesa dotore bat»«eta…»

Egunak pasa ziren eta Paulak ezin zuen aitari kontatu bildurra zeukalako. Eta bi egun faltzen zirenen finalerako orduan egia atera zen.

—Aita —esan zuen Paulak oso urduri— gauza bat kontatu nahi dizut eta ez duzu gustuko izango

Futbolera jolasten duzula eta ostiralean Hollandara joan beha zarela finala jokatzeko-esan zuen aitak lasaitasunez

—Bai, nola dakizu? —galdetu zuen Paulak

—Maitia badakit asko gustatzen zaizula futbola baina hontaz ya hitz egin dugu eta badakizu ez duzula Hollandara joango. Gainera gezurrekin ibiltzea ezda inoiz ondo ateratzen—

—Badakit aita, baina nik futbolera jolastu nahi dut eta berdin dit jendeak pentsatzen duena, baina badakut zuk iritzi oso ezberdin daukazula. Ulertzen dut Hollandara joatea ez uztea gezurti bat izateagatik eta jendeak ze pentsatzen duela asko importa zaizula baina mesedez futbolean aritzea utzi

—Beno baasko gustatzen bazaizu futbola ahal izango duzu futbola praktikatu norbait kontratatuko dut baina bakarrik praktikatu beharko duzu inork ez ikusteko ados?

—Baaaaaaaaai —esan zuen Paulak.

—Eta Hollandara joatea utziko didazu?

—Ez

Hurrengo egunean eskolara joan zenean bere lagunei kontatu zien eta berarik gabe ezin zutela jolastu. Baina ez zegoen aukerarik aitak ez esan zon eta aitak ez esaten badu ezetz da

Ostirala zen eta Hollandara joateko momentua ailegatu zen. Etxera iristean maleta eta futbol motxila Beteta zeukala ikusi zuenean aitarengana joan eta galdetu zionean baietz esan zion. Txoferra eta bere maletekin Hollandara joan zen eta gaur egun futbolari eta printzesa oso famatua da